Perdana Menteri Anwar Ibrahim mesti menjelaskan apakah asas yang munasabah untuk beliau meletakkan nyawa dan keselamatan pelarian Rohingya di tangan sebuah pentadbiran yang diketuai oleh Presiden Min Aung Hlaing — panglima tentera yang sama, di bawah kepimpinannya, orang Rohingya mengalami pembunuhan beramai-ramai, rogol, pembakaran kampung-kampung mereka dan pengusiran secara paksa dari Myanmar.

Lebih membimbangkan ialah kegagalan nyata Kerajaan Malaysia untuk terlebih dahulu mendapatkan penglibatan bermakna Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) dan UNHCR, serta mengambil kira dapatan-dapatan meluas dan berterusan oleh PBB dan pertubuhan hak asasi manusia antarabangsa mengenai keadaan yang bakal dihadapi oleh orang Rohingya di Myanmar.

Kegagalan PM Anwar ini merupakan suatu pertaruhan berbahaya terhadap nyawa sebuah masyarakat yang telah lama dianiaya.

Min Aung Hlaing bukanlah seorang ketua kerajaan biasa yang dengannya Malaysia sedang merundingkan suatu proses penghantaran pulang yang rutin.

Beliau merupakan Panglima Tertinggi Angkatan Tentera Myanmar ketika pihak tentera melaksanakan pembersihan etnik yang kejam terhadap Rohingya pada tahun 2017. Penyiasat Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mendokumentasikan pembunuhan beramai-ramai, rogol dan keganasan seksual, pemusnahan kampung-kampung Rohingya serta tindakan yang memaksa lebih 700,000 Rohingya melarikan diri dari Myanmar. Penyiasat PBB kemudiannya menggesa agar Min Aung Hlaing dan jeneral-jeneral kanan lain disiasat dan didakwa atas genosid, jenayah terhadap kemanusiaan dan jenayah perang.

Pendakwa Mahkamah Jenayah Antarabangsa (ICC) telah memohon suatu waran tangkap terhadap Min Aung Hlaing, dengan menyatakan bahawa terdapat alasan yang munasabah untuk mempercayai bahawa beliau memikul tanggungjawab jenayah bagi jenayah terhadap kemanusiaan.

Secara berasingan, pada Februari 2025, sebuah mahkamah persekutuan Argentina yang melaksanakan bidang kuasa sejagat telah memerintahkan waran tangkap antarabangsa terhadap Min Aung Hlaing dan pegawai-pegawai tentera lain dalam prosiding berhubung dakwaan genosid dan jenayah terhadap kemanusiaan terhadap Rohingya.

Dengan latar belakang tersebut, apakah asas rasional PM Anwar untuk berurusan dengan Min Aung Hlaing dan bergantung pada jaminan daripada kepimpinan junta tentera yang sama yang dituduh melakukan pembersihan etnik terhadap masyarakat yang kini dicadangkannya untuk dihantar pulang?

Dalam laporan terkininya bertarikh 25 Ogos 2026, Pesuruhjaya Tinggi PBB bagi Hak Asasi Manusia merumuskan bahawa, memandangkan keadaan di Negeri Rakhine mengalami “kemerosotan selanjutnya”, keadaan masih “tidak kondusif bagi kepulangan yang selamat, mampan dan bermaruah”. Namun Anwar kini mencadangkan kepulangan sedemikian. Apakah bukti bebas yang dimiliki oleh Perdana Menteri sehingga membolehkan beliau mengetepikan penilaian PBB yang begitu jelas dan terkini ini?

Amnesty International turut memberi amaran bahawa keadaan sedia ada di utara Negeri Rakhine masih jauh daripada sesuai untuk kepulangan Rohingya secara selamat dan bahawa penghantaran pulang yang dilakukan terlalu awal boleh membawa akibat yang amat dahsyat.

Adakah Anwar telah meneliti laporan-laporan ini sebelum memutuskan bahawa Malaysia harus meneruskan penghantaran pulang ribuan Rohingya?

PM Anwar hendaklah menghentikan sebarang penghantaran pulang sehingga perlindungan antarabangsa yang bebas ini diwujudkan, serta mendapatkan penglibatan PBB dan Amnesty International sebelum mempertimbangkan untuk menghantar pulang pelarian-pelarian tersebut.

Ini bukanlah suatu perkara di mana kepentingan politik boleh mengatasi nyawa manusia.

Waytha Moorthy Ponnusamy

Presiden

Malaysian Advancement Party

17.9.2026